Ρωγμή (συγκολλητική ρωγμή)
Μια ρωγμή είναι ένας διαχωρισμός στο υλικό που δημιουργείται υπό εφελκυστική τάση. Στη συγκόλληση διακρίνουμε θερμές ρωγμές (δημιουργούνται κατά την πήξη) και ψυχρές ρωγμές (δημιουργούνται κατά την ψύξη λόγω σκλήρυνσης και υδρογόνου).
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Για μια ρωγμή χρειάζονται δύο πράγματα ταυτόχρονα: εφελκυσμός και ένα σημείο που δεν αντέχει τον εφελκυσμό. Κατά την πήξη συμβαίνει το εξής: οι κόκκοι μεγαλώνουν μαζί, μεταξύ τους υπάρχει ακόμα υγρό υπόλειμμα τήγματος, και η συρρίκνωση τους τραβάει χώρια. Αυτή είναι η . Η έρχεται αργότερα και από τρεις κατευθύνσεις ταυτόχρονα: σκληρή δομή, παγιδευμένο υδρογόνο, . Αν λείπει ένα από αυτά, συνήθως δεν συμβαίνει τίποτα.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Ο χρόνος δείχνει ποιο είδος έχουμε μπροστά μας. Οι θερμές ρωγμές εμφανίζονται αμέσως, βρίσκονται συνήθως κατά μήκος στη μέση της ραφής, και το θείο και ο φώσφορος στο υλικό τις βοηθούν, όπως επίσης μια βαθιά στενή ραφή. Οι ψυχρές ρωγμές και οι παίρνουν τον χρόνο τους, μερικές φορές μια ολόκληρη μέρα, και βρίσκονται κατά προτίμηση στη . Γι' αυτό ένας έλεγχος αμέσως μετά τη συγκόλληση λέει λίγα. Όποιος τσεκάρει αμέσως, τσεκάρει πολύ νωρίς.
Πρακτική εργαστηρίου & οδηγίες δράσης
Πρώτα προσδιορίζουμε το είδος, αλλιώς θεραπεύουμε τη λάθος αιτία. Κατά των θερμών ρωγμών: ανοίγουμε τη ραφή πιο φαρδιά, βάζουμε λιγότερη θερμότητα, χρησιμοποιούμε πρόσθετο με λίγο θείο και φώσφορο. Κατά των ψυχρών ρωγμών: , στεγνά ηλεκτρόδια, αργή ψύξη. Και μια ρωγμή δεν συγκολλάται ποτέ από πάνω. Τρυπάμε τα άκρα της ρωγμής, τροχίζουμε εντελώς μέχρι πέρα από το τέλος, μετά ξαναχτίζουμε. Όποιος συγκολλάει από πάνω, την έχει ξανά δύο εβδομάδες αργότερα, μόνο πιο βαθιά.