Ταχύτητα διάδοσης ρωγμής
Η απόσταση κατά την οποία μια ρωγμή μεγαλώνει ανά κύκλο φόρτισης. Βοηθά στην εκτίμηση του πόσο γρήγορα μια αρχική ρωγμή διαδίδεται υπό δυναμικό φορτίο μέχρι την αστοχία.
Μια ρωγμή δρα σαν εγκοπή: στην κορυφή συσσωρεύεται η τάση, και όταν το υλικό δεν αντέχει άλλο, σπάει απότομα. Η αποθηκευμένη ενέργεια σπρώχνει τότε τη ρωγμή παραπέρα. Σε όλκιμο υλικό η πλαστική παραμόρφωση φρενάρει τη ρωγμή, σε ψαθυρή δομή αντίθετα περνά σχεδόν ασυγκράτητη.
Στη συγκόλληση το πρόβλημα είναι η ζώνη θερμικής επιρροής: εκεί μπορούν να σχηματιστούν σκληρές, ψαθυρές δομές που μετά βίας απορροφούν ενέργεια. Σε αυτό προστίθενται εσωτερικές τάσεις και μερικές φορές υδρογόνο – τότε το εξάρτημα σπάει ευχάριστα και με καθυστέρηση. Το αν η δομή θα γίνει κακή εξαρτάται κυρίως από την ταχύτητα ψύξης.
Στην πράξη αυτό σημαίνει: προθέρμανση, ώστε να μην κρυώνει πολύ γρήγορα, και μετά τη συγκόλληση αργή ψύξη, αν χρειαστεί ανακούφιση τάσεων με ανόπτηση. Απότομες μεταβάσεις στη ραφή είναι δηλητήριο, γιατί δρουν σαν εγκοπές – άρα καθαρό τρόχισμα. Αν υπάρχει ρωγμή μέσα, φρεζάρεται εντελώς και ξανασυγκολλάται, και σε κρίσιμα εξαρτήματα ελέγχεται με χρώμα ή υπερήχους.