Οξυγονο-εκχύλιση σε χυτές δομές
Η οξυγονο-εκχύλιση σε χυτές δομές είναι ο εμπλουτισμός οξυγόνου και οξειδικών υπολειμμάτων στο άκρο της διαδικασίας στερεοποίησης, που οδηγεί σε τοπικές αδυναμίες.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η οξυγονο-εκχύλιση εμφανίζεται όταν το οξυγόνο φτάνει στην επιφάνεια στα τελευταία στάδια ψύξης της χύτευσης. Αυτή η διαδικασία μπορεί να προκληθεί από ρεύματα αέρα ή ατελή αποξείδωση.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η οξυγονο-εκχύλιση οδηγεί σε τοπικές αδυναμίες στη χυτή δομή, που μπορούν να προκαλέσουν ρωγμές ή καταστροφές κατά τη συγκόλληση. Αυτές οι αδυναμίες είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες όταν βρίσκονται σε περιοχές τάσεων.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να αποφύγεις την οξυγονο-εκχύλιση, η αποξείδωση κατά τη χύτευση πρέπει να γίνεται προσεκτικά. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση αποξειδωτικών. Επίσης, είναι σημαντική η ελεγχόμενη ψύξη και τα ελάχιστα ρεύματα αέρα στον χώρο χύτευσης. Κατά τη συγκόλληση, αυτές οι αδυναμίες πρέπει να εντοπίζονται και να επισκευάζονται πριν συνεχιστεί η συγκόλληση.