Επιφανειακή απονθράκωση από οξυγόνο
Αντίδραση του ατμοσφαιρικού οξυγόνου με τον άνθρακα στην επιφάνεια του τεμαχίου σε υψηλές θερμοκρασίες ανόπτησης. Ο άνθρακας διαχέεται προς τα έξω και καίγεται προς μονοξείδιο του άνθρακα, οδηγώντας σε ένα μαλακό επιφανειακό στρώμα.
Ο ανθρακούχος χάλυβας χάνει άνθρακα στην επιφάνεια όταν θερμαίνεται και έρχεται σε επαφή με οξυγόνο. Ο άνθρακας καίγεται και παραμένει ένα μαλακό, φερριτικό επιφανειακό στρώμα. Αυτό συμβαίνει συχνά κατά την ανόπτηση ή όταν κατά τη συγκόλληση αφήνεις τη φλόγα πολύ ώρα στο ίδιο σημείο.
Αυτό το μαλακό στρώμα είναι πρόβλημα γιατί σκοτώνει τη σκληρότητα και την αντοχή στη φθορά στην επιφάνεια. Αν μετά τη συγκόλληση θέλεις να κάνεις σκλήρυνση, το άκρο δεν θα σκληρύνει σωστά. Σε εξαρτήματα που καταπονούνται, το μαλακό στρώμα μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε ρωγμές.
Αν θέλεις να το αποφύγεις, φρόντισε να μην έρχεται οξυγόνο στο θερμό τεμάχιο. Συγκόλλησε με προστατευτικό αέριο, και όταν ανόπτεις, βάλε το τεμάχιο σε θάλαμο με αδρανές αέριο ή σε στρώμα με ενεργό άνθρακα. Και γενικά: Μην το κάνεις πιο πολύ και πιο θερμό από ό,τι είναι απολύτως απαραίτητο.