Σκληρότητες υλικού συγκόλλησης μέσω επανατήξης με δέσμη λέιζερ
Μια επιφανειακή μεταλλουργική μέθοδος κατά την οποία η επιφάνεια μιας συγκόλλησης τήκεται στιγμιαία με δέσμη λέιζερ και ψύχεται ταχύτατα από το ψυχρό βασικό υλικό. Αυτό οδηγεί σε σχηματισμό μαρτενσιτικής δομής και αυξημένη αντοχή στη φθορά.
Μην αφήνεις όλη αυτή την τεχνική φλυαρία να σε μπερδέψει. Στη συγκόλληση με λέιζερ, λιώνεις τοπικά το υλικό και το υπόλοιπο παραμένει κρύο. Έτσι, η συγκόλληση κρυώνει εξαιρετικά γρήγορα και μπορεί να σχηματιστεί μια σκληρή αλλά και εύθραυστη δομή.
Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο: Αν αυτό γίνει πολύ γρήγορα, θα πάρεις ρωγμές ή μια σκληρή αλλά άχρηστη ραφή. Πρέπει λοιπόν να συντονίσεις την ενέργεια και την ταχύτητα προώθησης έτσι ώστε η ψύξη να μην είναι πολύ απότομη. Αλλιώς δεν έχεις καθαρή σύνδεση, αλλά μόνο μια σκληρή κρούστα.