Δευτερογενής ανακρυστάλλωση
Η δευτερογενής ανακρυστάλλωση είναι η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη μεγάλων κόκκων σε ένα λεπτόκοκκο πλέγμα, που οδηγεί σε απώλεια ιδιοτήτων.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η δευτερογενής ανακρυστάλλωση εμφανίζεται όταν ένα δείγμα μετάλλου βρίσκεται υπό αυξημένη θερμοκρασία και μηχανική καταπόνηση. Οι κόκκοι αναπτύσσονται ανομοιόμορφα, γεγονός που οδηγεί σε χονδροποίηση της μικροδομής.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Αυτές οι διεργασίες μπορούν να οδηγήσουν σε απώλεια αντοχής και ολκιμότητας. Η απόδοση του υλικού μπορεί να επηρεαστεί σοβαρά, ειδικά αν οι κόκκοι γίνουν πολύ μεγάλοι. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ρωγμές και αστοχία στη χρήση.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να αποφευχθεί η δευτερογενής ανακρυστάλλωση, κατά τη συγκόλληση θα πρέπει να τηρούνται υψηλές ταχύτητες ψύξης. Αυτό σημαίνει ότι η συγκόλληση θα πρέπει να ψύχεται γρήγορα, για να επιτευχθεί λεπτότερη κοκκοποίηση της μικροδομής. Σε χάλυβες με υψηλή περιεκτικότητα άνθρακα είναι ιδιαίτερα σημαντικό να ελέγχεται η ταχύτητα ψύξης.