Δευτερογενής σεμεντίτης
Ο δευτερογενής σεμεντίτης σχηματίζεται κατά την ψύξη υποευτηκτοειδών ή υπερευτηκτοειδών χαλύβων στα όρια των κόκκων αυστενίτη από τον αυστενίτη. Σηματοδοτεί την έναρξη του σχηματισμού περλίτη και μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη σκληρότητα και μέγεθος κόκκων.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Ο δευτερογενής σεμεντίτης προκύπτει από την αποβολή καρβιδίου του σιδήρου (Fe3C) από τον αυστενίτη κατά την ψύξη. Αυτή η διαδικασία ξεκινά όταν η θερμοκρασία πέσει κάτω από το ευτηκτικό σημείο και το μέταλλο μετατραπεί σε κοκκώδη δομή.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Ο σχηματισμός δευτερογενούς σεμεντίτη μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη σκληρότητα και μέγεθος κόκκων, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει την ολκιμότητα του χάλυβα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ρωγμές ή παραμορφώσεις κατά την περαιτέρω ψύξη. Επιπλέον, ο σεμεντίτης μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα της συγκόλλησης και να οδηγήσει σε αυξημένη κατανομή τάσεων.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να αποφευχθεί ο δευτερογενής σεμεντίτης, θα πρέπει να ελέγχεται η ψύξη. Σε υποευτηκτοειδείς χάλυβες (με χαμηλή περιεκτικότητα άνθρακα) συνιστάται αργή ψύξη. Σε υπερευτηκτοειδείς χάλυβες (με υψηλή περιεκτικότητα άνθρακα) η ψύξη θα πρέπει να γίνεται ταχύτερα, για να αποτραπεί ο σχηματισμός σεμεντίτη. Οι συγκεκριμένες θερμοκρασίες και χρόνοι ποικίλλουν ανάλογα με τον τύπο χάλυβα και τη μέθοδο συγκόλλησης.