Δομή διασποράς δευτερογενούς καρβιδίου
Η δομή διασποράς δευτερογενούς καρβιδίου αποτελείται από λεπτά κατανεμημένα καρβίδια σε μαρτενσιτική ή φερριτική μήτρα. Αυξάνει την αντοχή εν θερμώ και βελτιώνει τη συμπεριφορά παραμόρφωσης.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Το μικροδομικό σύστημα διασποράς δευτερογενών καρβιδίων προκύπτει από τη λεπτή κατανομή δευτερογενών καρβιδίων στη μήτρα. Αυτά τα καρβίδια ενεργοποιούνται κατά τη διάρκεια της συγκόλλησης ή με στοχευμένη ανόπτηση και χονδραίνουν. Δρουν ως εμπόδια στην εξάπλωση των ρωγμών και βελτιώνουν έτσι τη συμπεριφορά του υλικού.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Αυτή η μικροδομή αυξάνει την αντοχή σε θερμοκρασία και βελτιώνει την παραμορφωσιμότητα του χάλυβα. Μειώνει την ευαισθησία σε θερμές ρωγμές και βελτιώνει τη συμπεριφορά σκληρότητας υπό φορτία. Ωστόσο, με λανθασμένο χειρισμό ή πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε καρβίδια μπορεί να αυξηθεί η σκληρότητα, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει ζημιές κατά τη μόρφωση.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να δημιουργηθεί μικροδομικό σύστημα διασποράς δευτερογενών καρβιδίων, ο χάλυβας θα πρέπει να υποβληθεί σε στοχευμένη ανόπτηση με κατάλληλη περιεκτικότητα σε καρβίδια (περίπου από 0,5 έως 1,0 %). Οι διαδικασίες συγκόλλησης θα πρέπει να εκτελούνται υπό ελεγχόμενες θερμοκρασίες και χρόνους, για να διασφαλιστεί η λεπτή κατανομή των καρβιδίων. Σε περίπτωση υψηλής σκληρότητας ή ευαισθησίας σε ρωγμές, το υλικό θα πρέπει να ελεγχθεί πριν από τη χρήση και ενδεχομένως να υποβληθεί σε ανόπτηση.