Δευτερογενής κρυστάλλωση
Η δευτερογενής κρυστάλλωση είναι η διαδικασία κατά την οποία σε ένα ήδη στερεό μέταλλο δημιουργούνται νέοι κρύσταλλοι. Αυτό μπορεί να προκληθεί από αλλαγές θερμοκρασίας ή αλλαγές στο χημικό περιβάλλον.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η δευτερογενής κρυστάλλωση συμβαίνει όταν ένα μέταλλο σε στερεή κατάσταση σχηματίζει νέους κρυστάλλους υπό ορισμένες συνθήκες. Αυτό μπορεί να προκληθεί από μείωση της θερμοκρασίας ή από χημικές αντιδράσεις όπως η κατακρήμνιση ενώσεων. Οι νέοι κρύσταλλοι μπορούν να αλλάξουν την υπάρχουσα δομή, είτε ενσωματώνονται στην υπάρχουσα κρυσταλλική δομή είτε σχηματίζοντας νέες φάσεις.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Κατά τη συγκόλληση, η δευτερογενής κρυστάλλωση μπορεί να προκαλέσει προβλήματα, όπως η χονδροποίηση του κόκκου και η μείωση της ολκιμότητας. Αυτό μπορεί να συμβεί ιδιαίτερα σε μέταλλα με υψηλή περιεκτικότητα σε άνθρακα ή άλλα πρόσθετα. Η πολύ γρήγορη ψύξη μπορεί να οδηγήσει σε ανομοιόμορφη ανάπτυξη νέων κρυστάλλων και σε μόλυνση του μετάλλου.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να ελαχιστοποιηθεί η δευτερογενής κρυστάλλωση, είναι σημαντικό να γίνεται ελεγχόμενη ψύξη. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση νερού ψύξης ή ειδικών μέσων ψύξης. Η ταχύτητα ψύξης πρέπει να ρυθμίζεται έτσι ώστε το μέταλλο να κρυώνει αργά και ομοιόμορφα. Σε μέταλλα με δύσκολη κρυστάλλωση όπως ο χάλυβας με υψηλή περιεκτικότητα άνθρακα, η συνεχής ψύξη είναι η καταλληλότερη.