Κατακρήμνιση δευτερογενών φάσεων
Η κατακρήμνιση δευτερογενών φάσεων είναι η διαδικασία κατά την οποία λεπτά σωματίδια πέφτουν από ένα υπερκορεσμένο διάλυμα και αυξάνουν την αντοχή. Αυτά τα σωματίδια εμποδίζουν την κίνηση των διαταραχών στο κρυσταλλικό πλέγμα.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Κατά την κατακρήμνιση δευτερογενούς φάσης, σε ένα υπερκορεσμένο διάλυμα σχηματίζεται μια νέα φάση, η οποία είναι λεπτά κατανεμημένη. Αυτή η νέα φάση αποτελείται από ένα διαφορετικό κρυσταλλικό πλέγμα από αυτό του αρχικού διαλύματος και συγκρατείται με χημικούς δεσμούς.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η κατακρήμνιση δευτερογενούς φάσης αυξάνει την αντοχή του υλικού, αναστέλλοντας την κίνηση των διαταραχών στο κρυσταλλικό πλέγμα. Αυτό όμως μπορεί να οδηγήσει και σε ρωγμές και προβλήματα σκληρότητας, όταν τα σωματίδια είναι πολύ μεγάλα ή δεν είναι καλά κατανεμημένα. Μια ανομοιόμορφη κατακρήμνιση μπορεί επίσης να οδηγήσει σε τοπικές τάσεις και έτσι σε θερμές ρωγμές.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες ενεργειών
Για να διασφαλιστεί η βέλτιστη κατακρήμνιση δευτερογενούς φάσης, είναι σημαντικό να ελέγχονται με ακρίβεια οι παράμετροι συγκόλλησης όπως η θερμοκρασία και ο χρόνος. Μια πολύ γρήγορη ψύξη μπορεί να οδηγήσει στο να μην έχουν τα σωματίδια αρκετό χρόνο για να σχηματιστούν και να κατανεμηθούν σωστά. Αντίθετα, μια πολύ αργή ψύξη μπορεί να οδηγήσει σε ανομοιόμορφη κατακρήμνιση και έτσι σε προβλήματα σκληρότητας. Συνιστάται η συγκόλληση να ψύχεται σε προστατευμένο περιβάλλον, για να διασφαλίζεται ομοιόμορφη ψύξη.