Στεαδίτης
Ο Στεαδίτης είναι ένα τριαδικό ευτηκτικό σε φωσφορούχο χυτοσίδηρο, που αποτελείται από ωστενίτη, φωσφίδιο του σιδήρου και σεμεντίτη. Σχηματίζεται κατά την τελική στερεοποίηση του υπολείμματος τήγματος.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Ο Στεαδίτης σχηματίζεται από τη συμπύκνωση ωστενίτη, φωσφιδίου του σιδήρου και σεμεντίτη σε φωσφορούχο χυτοσίδηρο. Αυτή η διαδικασία συμβαίνει κατά την τελική στερεοποίηση του υπολείμματος τήγματος, όταν η περιεκτικότητα σε σίδηρο είναι κάτω από 4,3%.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Ο σχηματισμός Στεαδίτη μπορεί να προκαλέσει δυσκολίες στη συγκόλληση. Μπορεί να οδηγήσει σε κακές ενώσεις συγκόλλησης και αυξημένη συσσώρευση τάσεων, που μπορεί να προκαλέσει ρωγμές και παραμορφώσεις. Επιπλέον, μπορεί να αυξήσει την ολκιμότητα της συγκόλλησης, καθιστώντας την δύσκολη στην κατεργασία.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να αποφευχθεί ο Στεαδίτης, η περιεκτικότητα σε σίδηρο του χυτοσιδήρου πρέπει να διατηρείται πάνω από 4,3%. Σε χαμηλή περιεκτικότητα σιδήρου, η προσθήκη άνθρακα ή νικελίου μπορεί να βοηθήσει στην καταστολή του σχηματισμού Στεαδίτη. Ο χρόνος και η θερμοκρασία συγκόλλησης πρέπει να τηρούνται αυστηρά για να επιτευχθεί ομοιογενής ένωση.