Γήρανση από άζωτο
Η γήρανση από άζωτο αυξάνει το όριο διαρροής και μειώνει την επιμήκυνση των μη κραματωμένων χαλύβων μέσω της κατακρήμνισης λεπτών νιτριδίων στο πλέγμα του φερρίτη. Η μηχανική παραμόρφωση επιταχύνει αυτή τη διαδικασία.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η γήρανση από άζωτο είναι μια μακροπρόθεσμη μεταλλουργική διεργασία κατά την οποία το άζωτο δεσμεύεται στην κρυσταλλική δομή του χάλυβα ως λεπτά νιτρίδια (N). Αυτά τα νιτρίδια μεγαλώνουν με την πάροδο του χρόνου και οδηγούν σε αλλαγή του πλέγματος του φερρίτη. Η παραμόρφωση του χάλυβα υπό πίεση επιταχύνει τον σχηματισμό αυτών των νιτριδίων, καθώς μετατρέπουν τη μηχανική ενέργεια σε χημική.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Η γήρανση από άζωτο μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο όριο διαρροής και μειωμένη επιμήκυνση του υλικού. Αυτό μπορεί να προκαλέσει δημιουργία τάσεων και ενδεχομένως ρωγμές ή θραύσεις στο υλικό, ειδικά σε μη κραματωμένους χάλυβες. Κατά τη συγκόλληση, αυτά τα φαινόμενα μπορούν να ενισχυθούν αν το υλικό βρίσκεται υπό μηχανική καταπόνηση.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να ελαχιστοποιήσεις τις επιπτώσεις της γήρανσης από άζωτο, είναι σημαντικό να αποφεύγεις μη κραματωμένους χάλυβες κατά τη συγκόλληση και την παραμόρφωση. Κατά την επιλογή υλικών, πρέπει να προτιμώνται κραματώσιμοι χάλυβες που είναι λιγότερο επιρρεπείς σε αυτές τις διεργασίες γήρανσης. Αν το υλικό έχει ήδη γεράσει, μια θερμική κατεργασία (αναθέρμανση) μπορεί να βοηθήσει στην κανονικοποίηση της δομής και στην αποκατάσταση της ολκιμότητας.