Πρόσληψη αζώτου
Η πρόσληψη αζώτου είναι η διαδικασία κατά την οποία άζωτο από τον αέρα ή το προστατευτικό αέριο προσλαμβάνεται στο τήγμα. Πολύ άζωτο οδηγεί σε πόρους και μειώνει την αντοχή, ενώ στοχευμένες ποσότητες αυξάνουν την ολκιμότητα.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Το άζωτο είναι χημικό στοιχείο με σύμβολο N. Δεν αντιδρά άμεσα με τα περισσότερα μέταλλα, αλλά μπορεί να προσληφθεί στο τήγμα και να κινηθεί ως αέριο ή ως μόρια στη δομή του μετάλλου.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Πολύ άζωτο οδηγεί σε σχηματισμό πόρων στη συγκόλληση, γεγονός που μειώνει τη μηχανική αντοχή και κάνει το υλικό μαλακότερο. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε θερμές ρωγμές και άλλα προβλήματα σταθερότητας. Ωστόσο, στοχευμένες ποσότητες αζώτου μπορούν να αυξήσουν την ολκιμότητα και να σταθεροποιήσουν τη δομή.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Κατά τη συγκόλληση, είναι σημαντικό να ελέγχεται η περιεκτικότητα αζώτου στο προστατευτικό αέριο. Για χάλυβα με χαμηλή περιεκτικότητα άνθρακα (π.χ. 0,1 %), η περιεκτικότητα αζώτου στο προστατευτικό αέριο πρέπει να είναι μεταξύ 2 και 4 vol.%. Σε χάλυβες με υψηλή περιεκτικότητα άνθρακα (π.χ. > 0,5 %), μπορεί να είναι κατάλληλη υψηλότερη περιεκτικότητα αζώτου έως 8 vol.%. Παρακολούθησε την πρόσληψη αζώτου με μετρήσεις και ρύθμισε ανάλογα τη ροή του προστατευτικού αερίου.