Δέσμευση αζώτου
Η δέσμευση αζώτου αναφέρεται στη δέσμευση διαλυμένου αζώτου στη ζώνη τήξης από στοιχεία που σχηματίζουν νιτρίδια, όπως αλουμίνιο ή τιτάνιο. Αυτό αποτρέπει την ψαθυροποίηση και τη γήρανση του χάλυβα.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η δέσμευση αζώτου συμβαίνει όταν στοιχεία νιτροποίησης έρθουν σε επαφή με το υγρό τήγμα. Αντιδρούν με το διαλυμένο άζωτο και σχηματίζουν νιτρίδια, τα οποία προσκολλώνται στα όρια των κόκκων του μετάλλου.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Χωρίς δέσμευση αζώτου, το διαλυμένο άζωτο μπορεί να συσσωρευτεί στη ζώνη τήξης και να προκαλέσει ψαθυροποίηση. Αυτό μπορεί να επηρεάσει την αντοχή της συγκόλλησης και να προκαλέσει ρωγμές. Επιπλέον, ο χάλυβας μπορεί να γίνει πιο επιρρεπής στη διάβρωση.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Χρησιμοποίησε στοιχεία νιτροποίησης όπως αλουμίνιο ή τιτάνιο στη ζώνη τήξης για να εξασφαλίσεις δέσμευση αζώτου. Η συγκέντρωση των στοιχείων νιτροποίησης πρέπει να επιλεγεί έτσι ώστε να μπορεί να κρατήσει την περιεκτικότητα αζώτου στο υγρό τήγμα κάτω από 10 ppm. Αυτό αποτρέπει την ψαθυροποίηση και αυξάνει τη διάρκεια ζωής της συγκόλλησης.