Δημιουργία πόρων αζώτου
Η δημιουργία πόρων αζώτου προκύπτει κατά την πήξη του υλικού συγκόλλησης λόγω μειούμενης διαλυτότητας του πλεονάζοντος αζώτου. Αυτό οδηγεί σε φυσαλίδες αερίου, που προκαλούν πόρους στη δομή.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Το άζωτο είναι συνήθως διαλυμένο ως αέριο στο μέταλλο. Καθώς η θερμοκρασία μειώνεται, το άζωτο διαλύεται λιγότερο καλά από το μέταλλο και σχηματίζει φυσαλίδες αερίου, που εγκλωβίζονται στη δομή.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η δημιουργία πόρων αζώτου οδηγεί σε πόρους στο υλικό συγκόλλησης, γεγονός που επηρεάζει την αντοχή και τις μηχανικές ιδιότητες της ένωσης. Μπορεί επίσης να προκαλέσει θερμά ρήγματα και καταστροφή του μετάλλου, ειδικά σε εφαρμογές υψηλής καταπόνησης.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να ελαχιστοποιηθεί η δημιουργία πόρων αζώτου, το υλικό συγκόλλησης πρέπει να καθαρίζεται καλά πριν τη συγκόλληση και να συγκολλάται με χαμηλότερη πίεση. Ο χρόνος τήξης πρέπει να διατηρείται όσο το δυνατόν συντομότερος, για να μειωθεί ο χρόνος για τη δημιουργία πόρων. Σε ενώσεις υψηλής καταπόνησης μπορεί επίσης να εφαρμοστεί μετακατεργασία μετά τη συγκόλληση (π.χ. αυστενιτοποίηση) για να ρυθμιστεί η περιεκτικότητα αζώτου στο μέταλλο.