Συγκόλληση με καρφιά
Η συγκόλληση με καρφιά είναι μια μέθοδος συγκόλλησης τόξου για γρήγορη συγκόλληση μπουλονιών σε εξαρτήματα με ανάφλεξη ανύψωσης ή ανάφλεξη άκρης. Δημιουργεί ενώσεις πλήρους επιφάνειας χωρίς προδιάτρηση.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η συγκόλληση με πείρο χρησιμοποιεί την ακτινοβολία του τόξου για να συντήξει το μέταλλο. Ο πείρος (κερί συγκόλλησης) τοποθετείται στο μπουλόνι και ενεργοποιείται είτε με ανάφλεξη επαφής είτε με ανάφλεξη αιχμής. Η κορυφή του τόξου θερμαίνει το μέταλλο τόσο γρήγορα που αυτό ρευστοποιείται σε κλάσματα δευτερολέπτου και συνδέεται με το εξάρτημα.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Η γρήγορη επισυγκόλληση μπορεί να οδηγήσει σε ανομοιόμορφη σύνδεση, αν το υλικό δεν θερμανθεί ομοιόμορφα. Αυτό μπορεί να προκαλέσει δημιουργία τάσεων και ενδεχομένως ρωγμές στο εξάρτημα. Επιπλέον, η έλλειψη προδιάτρησης μπορεί να προκαλέσει τάσεις που μπορούν να παραμορφώσουν ή να καταστρέψουν το μέταλλο.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για τη συγκόλληση με πείρο απαιτείται υψηλή ακρίβεια. Το μπουλόνι πρέπει να τοποθετηθεί ακριβώς στη θέση του και ο πείρος να είναι σταθερά τοποθετημένος. Η ανάφλεξη πρέπει να γίνεται συνεχώς για να εξασφαλιστεί ομοιόμορφη επισυγκόλληση. Σε βαριά υλικά ή μεγάλες τάσεις, μια προδιάτρηση μπορεί να είναι χρήσιμη για να ελαχιστοποιηθεί η παραμόρφωση και οι τάσεις.