Προσδιορισμός ορίου διαρροής
Το όριο διαρροής είναι το σημείο στο οποίο ένα υλικό περνά από την ελαστική στην πλαστική περιοχή παραμόρφωσης. Δίνει τη μέγιστη τάση μέχρι το υλικό να παραμορφωθεί μόνιμα.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Το όριο διαρροής είναι το μέγιστο της τάσης μέχρι την οποία ένα υλικό μπορεί να παραμορφωθεί χωρίς μόνιμη αλλαγή σχήματος. Πάνω από αυτό το όριο, το υλικό αρχίζει να πλαστικοποιείται και διατηρεί την παραμόρφωση μετά την αποφόρτιση.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Όταν ξεπερνιέται το όριο διαρροής, δημιουργούνται μόνιμες παραμορφώσεις στο υλικό. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ρωγμές, θραύση ή μειωμένη διάρκεια ζωής. Στη συγκόλληση, αυτό μπορεί επίσης να οδηγήσει σε άνιση κατανομή τάσεων και επομένως σε περαιτέρω μηχανικά προβλήματα.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για τον προσδιορισμό του ορίου διαρροής, εκτελείται μια δοκιμή διελκυστίνδας. Η μέγιστη τάση μέχρι την πλαστικοποίηση του υλικού καταγράφεται. Στη συγκόλληση, είναι σημαντικό οι τάσεις να παραμένουν κάτω από αυτό το όριο για να διασφαλίζεται ασφαλής και σταθερή σύνδεση.