Σκλήρυνση μικτού κρυστάλλου υποκατάστασης
Η σκλήρυνση μικτού κρυστάλλου υποκατάστασης αυξάνει την αντοχή με την εισαγωγή στοιχείων κράματος ίδιας τάξης μεγέθους σε κανονικές θέσεις, γεγονός που δημιουργεί ελαστικές τάσεις και κάνει το μέταλλο πιο σκληρό.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η σκλήρυνση μικτού κρυστάλλου υποκατάστασης συμβαίνει με την εισαγωγή στοιχείων κράματος ίδιας ατομικής τάξης μεγέθους σε κανονικές θέσεις στο μεταλλικό πλέγμα. Αυτά τα στοιχεία αντικαθιστούν άτομα του βασικού μετάλλου και παραμορφώνουν το πλέγμα, γεγονός που δημιουργεί ελαστικές τάσεις.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Αυτή η σκλήρυνση αυξάνει την αντοχή και την ολκιμότητα του υλικού, αλλά μπορεί επίσης να οδηγήσει σε αυξημένη σκληρότητα. Με πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε στοιχεία κράματος, το υλικό μπορεί να γίνει σκληρό σαν γυαλί και να δημιουργηθούν ρωγμές. Επιπλέον, η υποκατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε εξασθένηση παραμόρφωσης, εάν οι τάσεις είναι πολύ υψηλές.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να τηρηθεί αποτελεσματικά η σκλήρυνση μικτού κρυστάλλου υποκατάστασης, είναι σημαντικό να αποδοθεί στα στοιχεία κράματος μια κατάλληλη περιεκτικότητα και να σχεδιαστεί η διαδικασία συγκόλλησης έτσι ώστε οι τάσεις στο μεταλλικό πλέγμα να μην γίνουν πολύ υψηλές. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με προσεκτική επιλογή των υλικών και ελεγχόμενη ψύξη. Συνιστώμενα στοιχεία κράματος είναι π.χ. Ni (νικέλιο), Cr (χρώμιο) ή Mo (μολυβδαίνιο).