Όριο διαλυτότητας του άζωτου στο Superduplex
Η μέγιστη συγκέντρωση διαλυμένου άζωτου στην υγρή και στερεή φάση, που μπορεί να διατηρηθεί χωρίς κατακρήμνιση νιτριδίων στη δομή. Το άζωτο εδώ χρησιμεύει κυρίως για τη σταθεροποίηση του αυστενίτη και την αύξηση της αντοχής.
Κατά τη συγκόλληση του Superduplex πρέπει να προσέξεις ώστε το άζωτο στο υλικό να μην διαφύγει από το τήγμα. Αν απελευθερωθεί πολύ άζωτο, η αναλογία της δομής ανατρέπεται και σχηματίζονται επιβλαβείς κατακρημνίσεις που μπορούν να κάνουν το υλικό ψαθυρό.
Αυτό σημαίνει για σένα: Κρατήσου τη θερμική εισροή υπό έλεγχο και μην αφήσεις τη ραφή να ζεσταθεί πολύ. Μια πολύ φαρδιά και καυτή λίμνη τήγματος είναι το πιο συχνό λάθος. Πάρε ένα πιο ψυχρό πρόσθετο υλικό που αντισταθμίζει την απώλεια άζωτου και φρόντισε για καθαρή, στεγνή προετοιμασία της ραφής.
Αν κρυώσεις τη ραφή πολύ γρήγορα μετά τη συγκόλληση, μένει πολύς φερρίτης. Το κομμάτι δεν πρέπει μετά να πάει σε κρύο νερό, αλλά να έρθει σιγά-σιγά σε θερμοκρασία δωματίου. Έτσι παίρνεις μια ισορροπημένη δομή και όχι ρωγμές.