Μόλυνση συγκόλλησης τιτανίου
Η πρόσληψη διαλυμένων ενδιάμεσων αερίων όπως οξυγόνο, άζωτο ή υδρογόνο στο τήγμα, που οδηγεί σε δραστική απώλεια της αντοχής και ψαθυροποίηση του συστήματος τιτανίου.
Το τιτάνιο είναι εξαιρετικά ευαίσθητο κατά τη συγκόλληση σε οξυγόνο, άζωτο και υδρογόνο από τον ατμοσφαιρικό αέρα. Μόλις αυτά τα αέρια εισέλθουν στο τήγμα, το υλικό γίνεται σκληρό και ψαθυρό – το εξάρτημα σπάει μετά υπό φορτίο. Αυτό το αναγνωρίζεις συχνά από έναν κυανό ή γκρι αποχρωματισμό της ραφής, που δείχνει ότι η κάλυψη με προστατευτικό αέριο δεν επαρκούσε.
Γι' αυτό πρέπει να καλύψεις τη ραφή και τη ζώνη θερμικής επίδρασης εντελώς με προστατευτικό αέριο, και στην πίσω πλευρά. Η επιφάνεια πρέπει να είναι χωρίς λίπη και οξείδια πριν τη συγκόλληση, και πρέπει να κρατάς την παροχή θερμότητας όσο το δυνατόν χαμηλότερη, ώστε το τήγμα να παραμένει σύντομο. Αν η ραφή αποχρωματιστεί μετά τη συγκόλληση, συνήθως είναι άχρηστη σε εκείνη την περιοχή και πρέπει να ξαναγίνει.