Διακρυσταλλική θραύση
Η διακρυσταλλική θραύση είναι μια ρωγμή που δεν ακολουθεί τα όρια των κόκκων και οδηγεί σε λεπτές πόρους. Αυτό αυξάνει την ανθεκτικότητα του υλικού.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Το διακρυσταλλικό σπάσιμο συμβαίνει όταν η ρωγμή διαπερνά το υλικό και δεν ακολουθεί τα όρια των κρυστάλλων. Αυτό οδηγεί σε λεπτό σχηματισμό πόρων, κατά τον οποίο η κοκκίαση του υλικού μεγαλώνει.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Ένα διακρυσταλλικό σπάσιμο μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ολκιμότητα, κάτι που σε ορισμένες εφαρμογές μπορεί να είναι θετικό. Ωστόσο, μπορεί επίσης να οδηγήσει σε λεπτούς πόρους και σε αυξημένη κοκκίαση, που κάνουν το υλικό πιο επιρρεπές σε ρωγμές. Αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα ειδικά υπό υψηλά μηχανικά φορτία.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να ελαχιστοποιηθεί το διακρυσταλλικό σπάσιμο, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί προσεκτική ψύξη της συγκόλλησης. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με χρήση νερού ψύξης ή ειδικών αερίων ψύξης. Η ταχύτητα ψύξης πρέπει να ρυθμιστεί έτσι ώστε η δομή να μην ψύχεται πολύ γρήγορα (που οδηγεί σε γυαλοσκληρό μαρτενσίτη) ούτε πολύ αργά (που οδηγεί σε αυξημένη κοκκίαση). Ένας βέλτιστος χρόνος ψύξης από 10 έως 20 δευτερόλεπτα είναι συχνά συνιστώμενος, ανάλογα με το ειδικό υλικό.