Διαπαθητικότητα
Η διαπαθητικότητα είναι η κατάσταση στην οποία το παθητικό προστατευτικό στρώμα ενός μετάλλου χάνει την προστατευτική του δράση λόγω χημικής αποσύνθεσης ή διάλυσης. Αυτό οδηγεί σε διάβρωση και μείωση της διάρκειας ζωής.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Το παθητικό προστατευτικό στρώμα ενός μετάλλου, όπως π.χ. μιας ακμής χάλυβα, αποτελείται από ένα πυκνό στρώμα οξειδίου που εμποδίζει τη διάβρωση. Σε αυξημένα θετικά δυναμικά, αυτό το στρώμα μπορεί να καταστραφεί με χημική αποσύνθεση ή διάλυση, οδηγώντας σε μεταπαθητικότητα.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η μεταπαθητικότητα μπορεί να εμφανιστεί κατά τη συγκόλληση όταν το μέταλλο βρίσκεται σε διαβρωτικό περιβάλλον. Αυτό οδηγεί σε διάβρωση και μείωση της διάρκειας ζωής της συγκόλλησης. Μπορεί επίσης να προκληθούν ρωγμές και παραμορφώσεις στο μέταλλο.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να αποφευχθεί η μεταπαθητικότητα, τα μέταλλα θα πρέπει να καθαρίζονται πριν τη συγκόλληση και να διατηρούνται σε ξηρό περιβάλλον. Σε διαβρωτικά περιβάλλοντα, είναι σημαντικό να εφαρμόζεται ένα κατάλληλο προστατευτικό στρώμα ή μέσα αντιμετώπισης διάβρωσης.