Αντίσταση παραμόρφωσης
Η αντίσταση παραμόρφωσης είναι η αντίσταση ενός υλικού στην πλαστική παραμόρφωση. Μετριέται σε δοκιμές σκληρότητας και δείχνει πόση δύναμη απαιτείται για να παραμορφωθεί το υλικό.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η αντίσταση στην παραμόρφωση αναφέρεται στην ικανότητα ενός υλικού να αντιστέκεται σε πλαστικές παραμορφώσεις. Αυτή η αντίσταση εξαρτάται από τη μικροσκοπική δομή του υλικού, ιδίως από το μέγεθος και το σχήμα των κόκκων. Σε υλικά με υψηλή παραμόρφωση, οι κόκκοι είναι μικρότεροι και έχουν μεγαλύτερο αριθμό επιφανειών για παραμόρφωση, γεγονός που αυξάνει την αντίσταση.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Μια υψηλή αντίσταση στην παραμόρφωση μπορεί να οδηγήσει σε δύσκολη μορφοποίηση του υλικού, γεγονός που κατά τον σχηματισμό της ραφής συγκόλλησης μπορεί να προκαλέσει προβλήματα όπως ρωγμές ή αποσυνθέσεις. Σε πολύ χαμηλή αντίσταση, το υλικό μπορεί να παραμορφωθεί πολύ νωρίς και να επηρεάσει την αντοχή της ραφής συγκόλλησης.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να ελέγξετε την αντίσταση στην παραμόρφωση ενός υλικού, κατά την επιλογή του κατάλληλου χάλυβα ή μετάλλου πρέπει να προσέξετε τη σκληρότητα. Σε υλικά που δύσκολα παραμορφώνονται, κατά τον σχηματισμό της ραφής συγκόλλησης θα πρέπει να εξασφαλίζεται αργή ψύξη και χαμηλή κατάσταση τάσης κατά την παραμόρφωση. Η δοκιμή σκληρότητας (π.χ. σκληρότητα Rockwell) θα πρέπει να πραγματοποιείται πριν από τη συγκόλληση, για να διασφαλιστεί ότι το υλικό έχει τις απαραίτητες ιδιότητες.