Δομή βελτιστοποίησης
Μια δομή που ρυθμίζεται στοχευμένα μέσω σκλήρυνσης και επακόλουθης υψηλής ανόπτησης, αποτελούμενη από ανοπτημένο μαρτενσίτη ή βαινίτη. Συνδυάζει υψηλό όριο διαρροής με εξαιρετική αντοχή στη θραύση.
Ο βελτιστοποιημένος χάλυβας έχει, μέσω σκλήρυνσης και ανόπτησης, μια δομή που του δίνει αντοχή και ολκιμότητα. Κατά τη συγκόλληση, η θερμότητα καταστρέφει αυτή τη βελτιστοποίηση στη ζώνη θερμικής επιρροής. Ακριβώς δίπλα στη συγκόλληση, ο χάλυβας μπορεί να σκληρύνει ξανά και να γίνει ψαθυρός, ενώ ακριβώς δίπλα δημιουργείται μια μαλακή ζώνη. Το εξάρτημα χάνει εκεί αντοχή και υπάρχει κίνδυνος ρωγμών.
Πρέπει λοιπόν να προθερμάνεις τον χάλυβα και να παρακολουθείς τη θερμοκρασία μεταξύ των περασμάτων. Μετά τη συγκόλληση απαιτείται ανόπτηση για εκτόνωση τάσεων, ώστε να ανακτήσει η δομή την ολκιμότητά της. Αν αυτό δεν είναι δυνατό, χρησιμοποίησε μόνο πρόσθετα υλικά με χαμηλή περιεκτικότητα υδρογόνου και διατήρησε την εισαγωγή θερμότητας όσο το δυνατόν χαμηλότερη.