Σκληρότητα Vickers
Η σκληρότητα Vickers μετρά τη σκληρότητα ενός υλικού με μια πυραμιδική μύτη διαμαντιού. Η σκληρότητα υπολογίζεται από το πηλίκο της δύναμης δοκιμής προς την επιφάνεια της αποτυπώματος.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η σκληρότητα Vickers προσδιορίζεται πιέζοντας μια πυραμιδική μύτη διαμαντιού στο υλικό. Η μύτη έχει γωνία ανοίγματος 136 μοιρών και προκαλεί ένα αποτύπωμα στο υλικό κατά την πίεση. Η σκληρότητα του υλικού προκύπτει από το πηλίκο της ασκούμενης δύναμης δοκιμής προς την επιφάνεια του μόνιμου αποτυπώματος.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η σκληρότητα Vickers είναι ένα σημαντικό μέτρο για τη σκληρότητα των χαλύβων και άλλων μετάλλων. Πολύ υψηλή σκληρότητα μπορεί να οδηγήσει σε κίνδυνο θραύσης, ενώ πολύ χαμηλή σκληρότητα κάνει το υλικό πολύ μαλακό και χάνει την αντοχή του. Στη συγκόλληση είναι κρίσιμο η σκληρότητα του υλικού να παραμένει σε ένα βέλτιστο εύρος για να δημιουργηθεί μια ασφαλής και ανθεκτική ένωση.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για τη μέτρηση της σκληρότητας Vickers χρησιμοποιείται ένα ειδικό μικροσκόπιο. Η δύναμη δοκιμής δίνεται σε Newton (N) και το αποτέλεσμα εκφράζεται ως αριθμός σκληρότητας HV (Vickers). Για χάλυβα ορίζεται ως στόχος σκληρότητα από 200 έως 450 HV. Σε πολύ υψηλή σκληρότητα η συγκόλληση μπορεί να είναι επιρρεπής σε ρωγμές, ενώ σε πολύ χαμηλή σκληρότητα το υλικό γίνεται πολύ μαλακό και χάνει την αντοχή του.