Συντελεστής επιρρέπειας σε θερμά ρήγματα
Ο συντελεστής επιρρέπειας σε θερμά ρήγματα δείχνει πόσο πιθανό είναι να δημιουργηθούν ρήγματα στερεοποίησης κατά την ψύξη του συγκολλημένου μετάλλου. Λαμβάνει υπόψη τις συγκεντρώσεις θείου, φωσφόρου και άνθρακα.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Ο συντελεστής επιρρέπειας σε θερμά ρήγματα (WAK) μετρά τον κίνδυνο ρηγμάτων στερεοποίησης στο συγκολλημένο μέταλλο. Αυτά τα ρήγματα προκαλούνται από την ταχεία ψύξη και την εμφάνιση ζωνών ευτηκτικού φιλμ χαμηλού σημείου τήξης στα όρια των κόκκων του χάλυβα. Το θείο, ο φωσφόρος και ο άνθρακας επηρεάζουν τη συμπεριφορά τήξης και την επιρρέπεια σε ρήγματα.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Ένας υψηλός WAK σημαίνει αυξημένο κίνδυνο ρηγμάτων στερεοποίησης, ειδικά κατά την ψύξη. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αποτυχημένες δοκιμές συγκόλλησης και επικίνδυνη δημιουργία ρηγμάτων. Ένας χαμηλός WAK μειώνει τον κίνδυνο αυτών των προβλημάτων.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο επιρρέπειας σε θερμά ρήγματα, η διαδικασία τήξης πρέπει να σχεδιαστεί έτσι ώστε η ψύξη να γίνεται αργά και ελεγχόμενα. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με βελτιστοποιημένη παραμετροποίηση συγκόλλησης. Σε υψηλό WAK συνιστάται η εγκατάσταση πρόσθετων συστημάτων ψύξης ή η παράταση της διαδικασίας τήξης.