Φαινόμενο παγίδευσης υδρογόνου
Η αντιστρεπτή ή μη αντιστρεπτή παγίδευση διαχεόμενου υδρογόνου σε ατέλειες πλέγματος, κατακρημνίσματα ή όρια κόκκων. Αυτό μειώνει την ποσότητα των ελεύθερων ατόμων υδρογόνου και μειώνει τον κίνδυνο ρωγμών.
Το υδρογόνο μπορεί να εγκλωβιστεί στο μέταλλο συγκόλλησης και στη ζώνη θερμικής επιρροής και να προκαλέσει ζημιές εκεί. Αν κολλήσει σε ατέλειες πλέγματος ή εγκλείσματα, αυτό είναι ακόμη καλό, γιατί τότε δεν μπορεί πλέον να μετακινηθεί και δεν μπορεί να προκαλέσει ζημιά. Το πρόβλημα είναι το ελεύθερο, κινούμενο υδρογόνο που οδηγεί σε ρωγμές, ειδικά σε σκληρές δομές.
Στην πράξη αυτό σημαίνει: Πρέπει να βγάλεις το υδρογόνο από τη ραφή συγκόλλησης προτού κρυώσει πολύ. Μια αργή ψύξη ή ένα ανόπτημα αμέσως μετά τη συγκόλληση βοηθά το υδρογόνο να διαφύγει. Αν κρυώσεις πολύ γρήγορα, παίρνεις σκληρή, ψαθυρή δομή και το υδρογόνο μένει μέσα – τότε σου σπάει η ραφή. Άρα καλύτερα κράτα τη ραφή ζεστή και άφησέ την να κρυώσει αργά, αυτός είναι ο πιο σίγουρος τρόπος.