Υδρογονογενής διάβρωση

Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης

Η υδρογονοεπαγόμενη διάβρωση (ΥΕΔ) προκαλείται από την ενσωμάτωση ατομικού υδρογόνου στο μεταλλικό πλέγμα. Αυτό συμβαίνει κατά τις αντιδράσεις διάβρωσης, όπου υδρογόνο από το περιβάλλον μέσο απορροφάται και συγκρατείται στο πλέγμα.

Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση

Η ενσωμάτωση υδρογόνου οδηγεί σε εσωτερικό σχηματισμό φυσαλίδων ή ψαθυροποίηση του μετάλλου. Αυτό μειώνει δραστικά την ολκιμότητα και αυξάνει τον κίνδυνο ρωγμών, ειδικά υπό υψηλές μηχανικές καταπονήσεις. Η ΥΕΔ μπορεί επίσης να οδηγήσει σε ορατή απώλεια αντοχής και το υλικό να ραγίσει απροσδόκητα.

Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης

Για να αποφύγεις ή να ελαχιστοποιήσεις την ΥΕΔ, είναι σημαντικό:

• Να ψύξεις τη συγκόλληση όσο το δυνατόν γρηγορότερα, για να μειώσεις την πίεση υδρογόνου στο πλέγμα.

• Σε άκαμπτους χάλυβες (όπως ο μαρτενσίτης) να εκτελέσεις προσεκτική μετασυγκολλητική επεξεργασία, π.χ. με αυστενιτοποίηση ή αναθέρμανση.

• Να επιλέξεις τις παραμέτρους συγκόλλησης (τάση, ταχύτητα) έτσι ώστε η ψαθυροποίηση να παραμένει ελάχιστη.

• Σε ειδικές εφαρμογές μπορεί να απαιτείται αφαίρεση υδρογόνου μέσω επιτάχυνσης υδρογόνου ή ψυχρής επεξεργασίας.