Σχηματισμός βελονών Widmanstätten
Μια εικόνα δομής από κρυσταλλογραφικά προσανατολισμένες πλάκες ή βελόνες φερρίτη, που αποβάλλονται κατά μήκος ορισμένων επιπέδων του πλέγματος του αυστενίτη. Αυτό συμβαίνει τυπικά σε μέτρια γρήγορη ψύξη χονδρόκοκκων δομών.
Δομή Widmannstätten δημιουργείται όταν κρυώσεις το τεμάχιο πολύ αργά μετά τη συγκόλληση. Ο ωστενίτης τότε δεν μετασχηματίζεται κανονικά, αλλά σχηματίζει χονδρές, βελονοειδείς πλάκες φερρίτη, που αναπτύσσονται κατά μήκος συγκεκριμένων επιπέδων μέσα στον κόκκο. Αυτό το υλικό είναι ψαθυρό και επιρρεπές σε ρωγμές, οπότε δεν το θέλεις σε μια συγκόλληση.
Το πρόβλημα εμφανίζεται κυρίως σε μη κραματωμένους και χαμηλά κραματωμένους χάλυβες, όταν η ζώνη θερμικής επιρροής παραμένει πολύ ώρα καυτή. Αν λοιπόν συγκολλάς χοντρά φύλλα ή η ραφή δεν μπορεί να κρυώσει σωστά, πρέπει να αντιδράσεις.
Η λύση είναι απλή: έλεγξε την ψύξη. Σε κρίσιμα εξαρτήματα βοηθάει να κρατάς τη θερμοκρασία μεταξύ των περασμάτων χαμηλή ή να αφήνεις τη ραφή να κρυώσει γρηγορότερα μετά τη συγκόλληση. Σε μερικούς χάλυβες όμως πρέπει να προσέξεις να μην κρυώσεις πολύ γρήγορα, αλλιώς παίρνεις μαρτενσίτη. Η σωστή ταχύτητα ψύξης είναι λοιπόν ένας συμβιβασμός ανάμεσα σε πολύ αργή (Widmannstätten) και πολύ γρήγορη (ρωγμές σκλήρυνσης).