Δοκιμή δινορρευμάτων για μέτρηση πάχους μη αγώγιμων επικαλύψεων
Η δοκιμή δινορρευμάτων μετρά το πάχος μη αγώγιμων επικαλύψεων σε μέταλλο μέσω μέτρησης της μεταβολής σύνθετης αντίστασης ενός πηνίου.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η δοκιμή δινορρευμάτων χρησιμοποιεί ένα πηνίο που παράγει εναλλασσόμενο ρεύμα. Αυτό το ρεύμα επάγει στο μη αγώγιμο επίστρωμα ένα μαγνητικό πεδίο. Η σύνθετη αντίσταση του πηνίου αλλάζει ανάλογα με το πάχος του επιστρώματος και την απόσταση από το αγώγιμο μεταλλικό υπόστρωμα.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η δοκιμή δινορρευμάτων είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τον έλεγχο βερνικιών, εποξειδικών ή άλλων μη αγώγιμων επικαλύψεων σε μέταλλο. Λανθασμένες μετρήσεις μπορούν να οδηγήσουν σε λάθος αποτελέσματα, το οποίο με τη σειρά του οδηγεί σε ανακριβείς εκτιμήσεις του πάχους της επικάλυψης. Αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στη συγκόλληση, για παράδειγμα έλλειψη προστασίας ή υπερβολικές παραμορφώσεις του μετάλλου.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να εκτελέσεις σωστά τη δοκιμή δινορρευμάτων, το πηνίο πρέπει να τοποθετηθεί έτσι ώστε να είναι παράλληλο με την επιφάνεια της επικάλυψης. Η μέτρηση πρέπει να γίνεται σε ήρεμο περιβάλλον για να ελαχιστοποιούνται οι παρεμβολές. Οι τιμές αναφοράς για τη σύνθετη αντίσταση διαφέρουν ανάλογα με το υλικό και την εφαρμογή, αλλά συνήθως κυμαίνονται μεταξύ 50 και 200 Ohm.