Κυτταρική δομή στερεοποίησης
Η κυτταρική δομή στερεοποίησης σχηματίζεται σε υψηλές θερμοκρασιακές κλίσεις και χαμηλή περιεκτικότητα κράματος ως παράλληλοι, κυτταροειδείς κρυσταλλίτες. Είναι μαλακότερη και λιγότερο επιρρεπής σε ρωγμές από τον μαρτενσίτη.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η κυτταρική δομή στερεοποίησης δημιουργείται από την ταχεία ψύξη υψηλής θερμοκρασίας περιοχών συγκόλλησης. Εδώ, κρυσταλλίτες σχηματίζουν μια κυτταροειδή δομή με παράλληλες κολόνες. Αυτή η διαδικασία υποστηρίζεται από τη μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ της λίμνης τήξης και του περιβάλλοντος.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η κυτταρική δομή στερεοποίησης είναι μαλακότερη από τον μαρτενσίτη και έχει μικρότερη σκληρότητα και ολκιμότητα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ευαισθησία σε ρωγμές και παραμορφώσεις, ειδικά υπό μηχανική καταπόνηση. Επιπλέον, μπορεί να επηρεάσει την τήξη της συγκόλλησης και να οδηγήσει σε κακές μηχανικές ιδιότητες.
Πρακτική εργαστηρίου & οδηγίες δράσης
Για να αποφύγετε μια κυτταρική δομή στερεοποίησης, είναι σημαντικό να διατηρείτε την ψύξη της συγκόλλησης υπό έλεγχο. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση νερού ψύξης ή ειδικών μητρών ψύξης. Η ταχύτητα ψύξης θα πρέπει να ρυθμίζεται έτσι ώστε η δομή να παραμένει μαρτενσιτική, που προσφέρει υψηλότερη σκληρότητα και ολκιμότητα. Οι συνιστώμενοι χρόνοι ψύξης ποικίλλουν ανάλογα με τον τύπο χάλυβα, αλλά συνήθως θα πρέπει να είναι μεταξύ 10 και 20 δευτερολέπτων.