Kaorenje
Postupak toplinske obrade kod kojeg se površinski sloj niskougljičnih čelika prvo naugljiči, a zatim kali, kako bi se dobila otporna površina uz žilavu jezgru.
Kaorenje je nešto drugo: tu unosiš ugljik ili dušik u površinski sloj tako da dio leži u sredstvu koje otpušta ugljik ili dušik i postigne temperaturu. Ugljik tada difundira u površinu i nakon kaljenja čini je tvrdom i otpornom na trošenje, dok jezgra ostaje žilava.
Kod zavarivanja moraš paziti da ne rastopiš površinski sloj ili ga pretjerano ne zagriješ, inače gubiš tvrdoću ili dobivaš pukotine. Ako nakon zavarivanja moraš brusiti, radi oprezno da ne zađeš previše duboko u zakaljenu zonu.
Točne temperature i vremena ovise o materijalu i željenoj dubini kaljenja, to moraš pogledati u podatkovnom listu ili kod toplinske obrade.