Krzywa chłodzenia hartowania
Zmniejszanie temperatury elementu w czasie w ośrodku hartującym, podzielone na fazę filmu parowego, fazę wrzenia i konwekcję. Dokładne dopasowanie zapobiega niedopuszczalnym tendencjom do hartowania lub pękania.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Krzywa chłodzenia hartowania pokazuje zależność temperatury przedmiotu od czasu w medium hartującym. Składa się z trzech faz: fazy filmu parowego, fazy wrzenia i konwekcji. W fazie filmu parowego przedmiot chłodzony jest przez cienki ochronny film pary. W fazie wrzenia przedmiot ma bezpośredni kontakt z gorącą parą, co zwiększa szybkość chłodzenia. W fazie konwekcji chłodzenie odbywa się przez przepływ powietrza.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Nieprawidłowa krzywa chłodzenia hartowania może prowadzić do niepożądanej skłonności do utwardzania, powodując, że przedmiot stanie się szklisty i podatny na pękanie. Ponadto, zbyt szybkie lub zbyt wolne chłodzenie może prowadzić do powstawania pęknięć. Może to wpływać na wytrzymałość i trwałość połączenia spawanego.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby prawidłowo ustawić krzywą chłodzenia hartowania, należy zwrócić uwagę na następujące wartości:
• Faza filmu parowego: szybkość chłodzenia powinna wynosić między 10 a 20 °C/s.
• Faza wrzenia: szybkość chłodzenia powinna wynosić między 30 a 50 °C/s.
• Warstwa konwekcyjna: szybkość chłodzenia powinna wynosić między 60 a 80 °C/s.
Te wartości należy dostosować w zależności od materiału i metody spawania. Ważne jest monitorowanie szybkości chłodzenia i w razie potrzeby jej korygowanie, aby uniknąć niepożądanej skłonności do utwardzania lub powstawania pęknięć.