Korozja naprężeniowa aluminium-cynk
Korozja naprężeniowa aluminium-cynk to elektrochemiczne pękanie pod wpływem naprężeń rozciągających w wysokowytrzymałych stopach, takich jak Al-Zn-Mg-Cu. Powstaje na granicach ziaren i można jej zapobiec przez kontrolowane przestarzanie (stan T7).
Fizykochemiczny mechanizm działania
Korozja naprężeniowa aluminium-cynku występuje, gdy stopy o wysokiej wytrzymałości, takie jak Al-Zn-Mg-Cu, są obciążone naprężeniem rozciągającym. Na granicach ziaren zachodzą procesy elektrochemiczne, które prowadzą do pęknięć. Dzieje się to przez dyfuzję cynku w kierunku aluminium i elektrolizę fazy cynkowej.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko przy spawaniu
Ta korozja może prowadzić do pęknięć pod naprężeniem rozciągającym, szczególnie w stopach o wysokiej wytrzymałości. Jest szczególnie niebezpieczna w środowiskach o wysokiej zawartości soli lub wilgoci. Pęknięcia mogą szybko się rozprzestrzeniać i znacznie osłabić materiał.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby uniknąć korozji naprężeniowej aluminium-cynku, zaleca się ukierunkowane przesycanie (stan T7). Ten stan zwiększa wytrzymałość i poprawia odporność na korozję naprężeniową. Podczas spawania ważne jest zapewnienie czystej powierzchni i odpowiednich parametrów spawania. Temperatura podczas chłodzenia powinna być kontrolowana, aby uzyskać równomierną strukturę ziarna.