Utwardzanie wydzieleniowe
Utwardzanie wydzieleniowe zwiększa twardość i wytrzymałość na rozciąganie stali przez drobno rozproszone, koherentne wydzielenia drugiej fazy. Utrudniają one ruch dyslokacji.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Utwardzanie wydzieleniowe zachodzi, gdy w metalu podczas chłodzenia tworzy się druga faza i jest ona drobno rozłożona w sieci krystalicznej. Ta druga faza może składać się z różnych pierwiastków, na przykład węgla lub krzemu. Tworzy spójne wydzielenia, które wbudowują się w metal i wpływają na jego strukturę.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Utwardzanie wydzieleniowe może prowadzić do zwiększonej twardości i wytrzymałości na rozciąganie, co jest szczególnie pożądane w stalach o wysokiej wydajności. Jednak może również prowadzić do pęknięć i pęknięć na gorąco, jeśli chłodzenie jest zbyt szybkie lub dodatki nie są prawidłowo przetwarzane. Nieodpowiedni proces topienia może spowodować, że druga faza nie zostanie wystarczająco rozłożona, co z kolei pogarsza twardość i wytrzymałość.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby skutecznie wykorzystać utwardzanie wydzieleniowe, ważne jest staranne kontrolowanie procesu topienia. Obejmuje to prawidłowy dobór dodatków i przestrzeganie właściwych etapów chłodzenia. Zbyt szybkie chłodzenie może prowadzić do pęknięć, podczas gdy zbyt wolne chłodzenie może zmniejszyć twardość. Zaleca się dokładny pomiar i kontrolę czasu chłodzenia w sekundach oraz temperatury w krytycznym oknie temperaturowym (t8/5).