Austenit
Podstawowa struktura stali w bardzo wysokich temperaturach, od około 720 stopni Celsjusza, w której węgiel rozpuszcza się doskonale. Jest niemagnetyczna i stanowi podstawę dla stali nierdzewnych.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Austenit powstaje w temperaturach powyżej ok. 720 °C, gdzie węgiel jest dobrze rozpuszczony w stopach miedzi. Struktura krystaliczna jest regularna ściennie centrowana (faza γ), co ułatwia ruch atomów i zapobiega magnetyzmowi.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia przy spawaniu
Austenit jest stabilny w wysokich temperaturach i stanowi podstawę stali nierdzewnych. Przy zbyt szybkim chłodzeniu austenit może przemienić się w martenzyt, co powoduje magnetyzm i większą podatność na pękanie. Przy zbyt wolnym chłodzeniu może nastąpić rozrost ziarna, co obniża udarność.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby uzyskać austenit, spawaj w temperaturach powyżej 720 °C i chłodź powoli. Do stali nierdzewnych używaj gazów osłonowych, takich jak argon lub CO2. Przy szybkim chłodzeniu (t8/5 < 5 s) może powstać martenzyt, co powoduje magnetyzm i większą podatność na pękanie. Przy zbyt wolnym chłodzeniu (t8/5 > 25 s) ziarno się rozrasta, a udarność stali spada.