Ziarno austenitu
Pojedyncze ziarno krystalitu fazy wysokotemperaturowej austenitu przed rozpoczęciem przemiany fazowej, którego wielkość wyjściowa silnie wpływa na tworzenie późniejszej struktury. Drobne ziarno austenitu sprzyja powstawaniu drobnych produktów przemiany o podwyższonej udarności.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Ziarna austenitu to krystaliczne ziarna w wysokotemperaturowej fazie stali, zanim nastąpi przemiana fazowa do innych form metalu, takich jak ferryt czy martenzyt. Wielkość tych ziaren wpływa na sposób, w jaki zachodzą te przemiany.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Drobne ziarno austenitu prowadzi do drobnoziarnistej przemiany struktury z podwyższoną ciągliwością. Grube ziarno może jednak prowadzić do nierównomiernej przemiany i struktury o drobnych pasmach, co pogarsza ciągliwość i zachowanie pod obciążeniem mechanicznym. Ponadto zbyt grube ziarno austenitu może zwiększać podatność na pęknięcia gorące.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby zapewnić drobnoziarnistą strukturę austenitu, proces topienia należy zaprojektować tak, aby stal była utrzymywana w stanie zhomogenizowanym. Można to osiągnąć przez odpowiedni czas obróbki cieplnej i staranne chłodzenie. Konkretne temperatury i czasy różnią się w zależności od gatunku stali, ale zazwyczaj czasy nagrzewania wynoszą od 900 °C do 1200 °C, w zależności od pożądanej struktury końcowej.