Wielkość ziarna austenitu
Wielkość ziarna austenitu to średnica struktury krystalicznej w stalach austenitycznych przed chłodzeniem. Wpływa na wielkość ziarna martenzytu i ciągliwość mechaniczną po spawaniu.
Mechanizm fizykochemiczny
Wielkość ziarna austenitu odnosi się do średnicy struktury krystalicznej w stalach austenitycznych, zanim zostaną schłodzone. Duże ziarno austenitu (grube ziarna) prowadzi do szybszego chłodzenia i drobniejszego tworzenia ziarna martenzytu. Mniejsze ziarno austenitu (drobne ziarna) spowalnia chłodzenie i może prowadzić do większych ziaren martenzytu.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
Wielkość ziarna austenitu ma bezpośredni wpływ na właściwości mechaniczne wykonanej spoiny. Zbyt duża wielkość ziarna może prowadzić do drobnego ziarna martenzytu, co zwiększa ciągliwość, ale też do wysokiego ryzyka pęknięć gorących i struktur glashart. Zbyt mała wielkość ziarna może prowadzić do większych ziaren martenzytu, a tym samym do obniżonej ciągliwości.
Praktyka warsztatowa i zalecenia
Aby osiągnąć optymalną wielkość ziarna austenitu, proces topienia należy tak ukształtować, żeby ziarna pozostały duże. Można to osiągnąć przez powolne chłodzenie i wysoką trwałość jeziorka spawalniczego. Typowa wartość docelowa wielkości ziarna austenitu wynosi 100-200 µm. Przy wyborze metody spawania należy zwrócić uwagę, żeby umożliwiała ustawienie ziarna w zakresie austenitu.