Grupa oceny
Grupa oceny to znormalizowany podział według ISO 5817. Określa, jak duże mogą być wady spoiny, żeby spoina nie uległa zniszczeniu. Im wyższe obciążenie elementu, tym stricter jest grupa oceny.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Grupa oceny nie zmienia materiału. To zbiór przepisów. Każdemu złączu spawalniczemu przyporządkowuje dopuszczalną wielkość błędu. Te błędy działają jak karb. Duże karb nagromadzają naprężenia i obniżają nośność.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
Jeśli spawacz wybierze zbyt łagodną grupę oceny, złącze może mieć zbyt duże pory, przyklejenia lub wżery. Te błędy zmniejszają przekrój nośny. Przy obciążeniu dynamicznym pęknięcia startują z tych karb. Przy obciążeniu statycznym złącze może pęknąć krucho. Grupa oceny nie określa twardości ani wytrzymałości. Twardość powstaje w wyniku szybkości chłodzenia i składu stopu.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
ISO 5817 definiuje trzy grupy oceny: B (najwyższe wymagania), C, D (najniższe wymagania). Dla elementów obciążonych dynamicznie lub zbiorników ciśnieniowych norma wymaga B lub C. Dla elementów obciążonych statycznie często wystarcza D. Wymagana grupa oceny jest podana na rysunku lub w instrukcji spawania. Przykład granicy porowatości: w grupie B pojedynczy por może mieć maksymalnie 0,1 × grubość blachy, nie więcej niż 3 mm. W grupie D to 0,3 × grubość blachy, nie więcej niż 5 mm. Błędy powyżej wartości granicznej muszą być zeszlifowane i ponownie zespawane.