Elektroda wolframowa cerowana

Cer w wolframie stabilizuje łuk i ułatwia zajarzanie. Elektroda pozostaje przy tym chłodniejsza, a końcówka dłużej trzyma swój kształt.

Jeśli źle obchodzisz się z elektrodą, na przykład przy zbyt dużym prądzie lub na plusie, końcówka się topi. Wtedy wolfram dostaje się do jeziorka i robi twarde, kruche miejsca w spoinie. Do prądu przemiennego na aluminium te cerowane są mniej dobre, lepiej weź cyrkon lub lantan.

Szlifuj końcówkę zawsze wzdłuż elektrody i utrzymuj ją w czystości. Jedź na minusie (DCEN), wtedy wytrzyma najdłużej. Jeśli końcówka zaczyna kapać albo zajarzanie fiksuje, to już po niej – wymień ją.