Pasywacja chemiczna
Celowe wytworzenie cienkiej, tlenkowej warstwy ochronnej na metalach odpornych na korozję poprzez usunięcie wolnego żelaza z powierzchni. Zwiększa to odporność chemiczną na działanie czynników korozyjnych.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Pasywacja chemiczna to proces, w którym metale w kontakcie z czynnikiem korozyjnym (takim jak tlen) tworzą stabilną warstwę ochronną tlenków. Dzieje się tak poprzez przyciąganie wolnego żelaza na powierzchni i jego przekształcanie w stabilny stan utlenienia.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Stal pasywowana jest szczególnie odporna na korozję, ponieważ zapobiega występowaniu wolnego żelaza. Niewłaściwe obchodzenie się lub zbyt wysokie temperatury podczas spawania mogą osłabić pasywację i zmniejszyć odporność na korozję.
Praktyka warsztatowa i instrukcje
Aby skutecznie przeprowadzić pasywację chemiczną, należy przestrzegać następujących środków:
• Stosuj odpowiednią metodę spawania (np. TIG) z niską temperaturą.
• Utrzymuj spoinę w temperaturze 800 °C przez co najmniej 30 sekund, aby utworzyć stabilną warstwę tlenków.
• Stosuj odporne na korozję dodatki, takie jak krzem lub niob, w celu wzmocnienia pasywacji.