Pasywacja chemiczna
Celowe wytworzenie cienkiej, tlenkowej warstwy ochronnej na powierzchniach metalowych przy użyciu czynników utleniających. Zwiększa to odporność na korozję przez uniemożliwienie działania lokalnych ogniw korozyjnych.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Pasywacja chemiczna to proces, w którym powierzchnia metalu tworzy cienką ochronną warstwę tlenkową w wyniku reakcji chemicznych z otoczeniem. Zwykle odbywa się to poprzez przyłączanie cząsteczek tlenu do powierzchni metalu, co prowadzi do powstania filmu ochronnego.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Stal pasywowana jest szczególnie odporna na korozję i zapobiega powstawaniu lokalnych ogniw korozyjnych. W przypadku braku lub niepełnej pasywacji powierzchnia może być podatna na korozję, co może prowadzić do pęknięć i strat. Ważne jest, aby spoina była prawidłowo pasywowana, aby zwiększyć jej trwałość.
Praktyka warsztatowa i instrukcje
Aby skutecznie przeprowadzić pasywację chemiczną, metal należy utrzymywać w czystym środowisku i potraktować odpowiednim środkiem odtleniającym. Należy ściśle przestrzegać temperatury i czasu procesu pasywacji. W przypadku stali zaleca się typowy czas pasywacji wynoszący 30 minut w temperaturze 150 °C.