Tworzenie węglików chromu
Wiązanie chemiczne chromu i węgla w podwyższonej temperaturze, w wyniku którego chrom jest usuwany z matrycy. Może to w przypadku niewystarczającego stopowania prowadzić do lokalnej podatności na korozję na granicach ziaren.
Tworzenie węglików chromu zachodzi, gdy stal znajduje się w krytycznym zakresie temperatur, a węgiel łączy się z chromem na granicach ziaren. To powoduje ubytek chromu w otoczeniu i właśnie tam stal traci ochronę antykorozyjną – nazywa się to rozkładem ziaren lub korozją międzykrystaliczną.
Podczas spawania ryzyko jest szczególnie wysokie, ponieważ strefa wpływu ciepła trafia dokładnie w ten krytyczny zakres. Jeśli nie uważasz, później pojawiają się pęknięcia lub materiał rdzewieje na granicach ziaren, mimo że poza tym jest nierdzewny.
Musisz więc zadbać, aby stal nie przebywała zbyt długo w krytycznym zakresie. Robisz to poprzez prowadzenie ciepła i chłodzenie. Przy cienkich blachach często pomaga podkład miedziany lub szybkie chłodzenie, przy grubszych elementach musisz pilnować temperatury międzywarstwowej. A jeśli masz wybór, weź stal o niskiej zawartości węgla lub materiał stabilizowany – wtedy w ogóle nie masz tego problemu.