Wykres DeLonga do określania ferrytu
Wykres DeLonga to rozszerzenie wykresu Schaefflera, które uwzględnia zawartość azotu w celu określenia udziału ferrytu delta w austenitycznych materiałach spawalniczych. Pomaga w optymalizacji twardości i właściwości mechanicznych.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Diagram DeLonga opiera się na wykresach fazowych stali austenitycznych i uwzględnia wpływ węgla, zawartości niklu i azotu na strukturę ferrytu. Pokazuje, jak zmienia się udział ferrytu delta, gdy te dodatki ulegają zmianie.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
Udział ferrytu delta wpływa na twardość i właściwości mechaniczne stali. Zbyt dużo ferrytu prowadzi do zbyt wysokiej twardości, co czyni materiał podatnym na pęknięcia. Zbyt mało ferrytu może dać zbyt miękki materiał, który nie ma wystarczającej ciągliwości. Diagram DeLonga pomaga kontrolować te właściwości i unikać takich ryzyk.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby użyć diagramu DeLonga, musisz znać zawartość węgla i azotu w stali. Temperatura i czas chłodzenia są decydujące dla tworzenia ferrytu. Przy prawidłowym zastosowaniu diagram może pomóc osiągnąć optymalny udział ferrytu delta, co poprawia twardość i ciągliwość materiału spoiny.