Umacnianie dyspersyjne
Umacnianie dyspersyjne zwiększa wytrzymałość poprzez wprowadzenie do metalu drobnych, nierozpuszczalnych cząstek, które blokują ruch dyslokacji. W przeciwieństwie do umacniania wydzieleniowego w niskiej temperaturze, cząstki te są stabilne termicznie.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Umocnienie dyspersyjne występuje, gdy drobne, nierozpuszczalne cząstki, takie jak tlenki lub węgliki, zostaną osadzone w metalu. Te cząstki są termicznie stabilne i blokują ruch dyslokacji, co zwiększa wytrzymałość.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Przy zbyt wysokiej zawartości cząstek twardość może być tak duża, że materiał stanie się podatny na pękanie. Może to być problematyczne szczególnie w przypadku cienkich elementów lub przy dużych obciążeniach mechanicznych.
Praktyka warsztatowa i instrukcje
Aby osiągnąć umocnienie dyspersyjne, należy ustawić parametry spawania, takie jak temperatura i czas, tak aby metal pozostawał w krytycznym oknie temperaturowym. Okno to zmienia się w zależności od materiału i powinno być określone w karcie technicznej materiału. Przy cienkich elementach szczególnie ważna jest kontrola czasu chłodzenia, aby zapewnić równomierny rozkład twardości.