Ciągliwość
Ciągliwość to zdolność materiału do odkształcania się plastycznie bez pękania. Dzieje się to przez wydłużanie pasm krystalicznych. Wysoka ciągliwość prowadzi do niskiej wytrzymałości na pękanie.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Ciągliwość opisuje zdolność materiału do ciągłego odkształcania plastycznego pod obciążeniem, bez pękania. Dzieje się to poprzez wydłużenie pasm krystalicznych w materiale. Przy wysokim stopniu ciągliwości kryształy mogą się dostosowywać i rozciągać, co poprawia absorpcję naprężeń.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Wysoka ciągliwość jest zwykle pożądana, ponieważ chroni materiał przed pęknięciem. Jednak zbyt duża ciągliwość może mieć negatywne skutki: prowadzi do niskiej wytrzymałości na złamanie i może powodować, że spoina pod wysokim ciśnieniem odkształca się plastycznie bez pękania. Może to prowadzić do niepożądanych odkształceń lub niewystarczającego poziomu wytrzymałości w strefie spawania.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby optymalnie wykorzystać ciągliwość materiału, ważne jest dobranie odpowiedniej metody i parametrów spawania. Można to osiągnąć np. poprzez wybór odpowiedniego gazu osłonowego lub prawidłowego napięcia przy spawaniu TIG. W przypadku stali o wysokiej ciągliwości ważne jest powolne chłodzenie po spawaniu (t8/5 > 25 s), aby rozdrobnić strukturę i zwiększyć udarność.