Dynamiczne badanie twardości
Dynamiczne badanie twardości mierzy twardość materiału przez uderzenie ciała o znanej energii. Droga odbicia wskazuje, ile energii zostało pochłonięte.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Dynamiczna próba twardości opiera się na zasadzie uderzenia ciężkiego ciała (np. kuli) w badaną powierzchnię. Energia, z jaką ciało uderza, jest zamieniana na pracę, gdy odbija się z powrotem. Droga odbicia jest miarą pochłoniętej energii, a tym samym twardości materiału.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka podczas spawania
Dynamiczna próba twardości jest szczególnie ważna dla stali o wysokiej twardości, takich jak martenzyt lub stal ulepszona cieplnie. Przy zbyt wysokiej zawartości martenzytu twardość dynamiczna może znacznie wzrosnąć, co może prowadzić do obszarów spoiny bardziej podatnych na pęknięcia. Zbyt wysoki wynik twardości dynamicznej może również pogorszyć ciągliwość i wydłużenie materiału.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby przeprowadzić dokładną dynamiczną próbę twardości, ciało (np. kula) powinno spadać na badaną powierzchnię z określoną prędkością. Wysokość uderzenia określa energię kinetyczną. Droga odbicia jest mierzona i przeliczana na wynik twardości. Typowy standard dla zakresu wysokości uderzenia wynosi od 50 mm do 100 mm. W przypadku stali o wysokiej zawartości martenzytu twardość dynamiczna nie powinna przekraczać 600 HV, aby uniknąć pęknięć.