Naprężenia własne II rodzaju
Naprężenia własne II rodzaju to mikroskopijne naprężenia między ziarnami, powstające w wyniku nierównomiernego odkształcenia. Wpływają na płynięcie materiału.
Mechanizm działania fizykochemiczny
Naprężenia własne drugiego rodzaju powstają, gdy sąsiednie krystality lub ziarna odkształcają się różnie. Te naprężenia są mikroskopijne i działają przez granice poszczególnych ziaren.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Naprężenia własne drugiego rodzaju mogą prowadzić do stanów mikroodkształceń, co utwardza materiał i pogarsza jego ciągliwość. Zwiększają ryzyko pęknięć i zużycia. W spoinie może to prowadzić do zwiększonej podatności na pęknięcia gorące i zimne.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby zminimalizować naprężenia własne drugiego rodzaju, ważne jest zapewnienie równomiernego odkształcenia materiału podczas spawania. Można to osiągnąć przez odpowiedni dobór parametrów spawania i kontrolę etapów chłodzenia. Optymalna szybkość chłodzenia (t8/5) od 10 do 20 sekund jest często zalecana, aby uzyskać równomierną strukturę ziarna.