Hartowanie wiązką elektronową
Proces utwardzania powierzchniowego w próżni poprzez celowe bombardowanie powierzchni przyspieszonymi elektronami. Wysoka gęstość energii umożliwia uzyskanie ostro zarysowanych stref utwardzonych bez zewnętrznych mediów chłodzących.
W hartowaniu wiązką elektronów powierzchnia jest nagrzewana lokalnie i gwałtownie chłodzona. Dzięki temu uzyskujesz twardą warstwę wierzchnią, ale rdzeń pozostaje ciągliwy. Proces dobrze nadaje się do części, które muszą być odporne na zużycie, takich jak prowadnice czy boki zębów. Ale uwaga: jeśli włożysz zbyt dużo energii lub będziesz naświetlać powierzchnię zbyt długo, część może się przegrzać i odkształcić. Możliwe są też pęknięcia, jeśli materiał stanie się zbyt twardy. Musisz więc dobrze dopasować moc i czas przebywania, inaczej szybko będziesz miał braki. W praktyce oznacza to: najpierw próba, potem produkcja seryjna.