Gęstość energii w złożu proszku
Gęstość energii w złożu proszku to stosunek mocy lasera, prędkości skanowania, grubości warstwy i odstępu między ścieżkami. Określa ilość ciepła wprowadzanego do materiału i reguluje topienie warstw.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Gęstość energii w złożu proszku oblicza się, dzieląc moc lasera przez iloczyn prędkości skanowania, grubości warstwy i odległości między ścieżkami. Wielkość ta określa, ile energii jest dostarczane do materiału na jednostkę powierzchni.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Zbyt wysoka gęstość energii może prowadzić do silnego przetopienia i drobnoziarnistej struktury. Zwiększa to ciągliwość materiału, ale także ryzyko pęknięć gorących i odkształceń. Zbyt niska gęstość energii uniemożliwia odpowiednie przetopienie i może prowadzić do niepełnego wtopienia lub drobnoziarnistej struktury.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby osiągnąć optymalną gęstość energii, należy przestrzegać następujących wartości: moc lasera między 100 a 300 W, prędkość skanowania od 2 do 5 mm/s, grubość warstwy od 0,05 do 0,1 mm i odległość między ścieżkami od 0,2 do 0,4 mm. Dokładne ustawienie zależy jednak od konkretnego materiału i pożądanej jakości wyniku.